
ณ เมืองกาสีอันร่มรื่น ซึ่งมีแม่น้ำคงคาไหลผ่าน เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณธัญญาหาร และมีความสงบสุขมาช้านาน ในอดีตกาล พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็น “พระเจ้าราชา” ผู้ทรงปกครองเมืองกาสี พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ผู้มีคุณธรรมสูงส่ง ทรงยึดมั่นในความสัตย์จริง และไม่เคยพูดปดแม้แต่น้อย
วันหนึ่ง พระเจ้าราชาทรงประชวรหนัก พระอาการของพระองค์นั้นหนักหนาสาหัส จนหมอหลวงไม่สามารถหาวิธีรักษาได้ ท่ามกลางความสิ้นหวังของเหล่าข้าราชบริพารและประชาชน ก็มีนักบวชผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขาอ้างว่าสามารถรักษาพระอาการประชวรของพระราชาได้ แต่มีเงื่อนไขว่า พระราชาต้องสาบานว่าจะไม่พูดปดอีกต่อไป
“ถ้าท่านสามารถรักษาข้าพเจ้าได้ ข้าพเจ้าจะสาบานว่าจะไม่พูดปดอีกเลย” พระราชาทรงตรัสด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “แต่ถ้าข้าพเจ้าไม่หาย ข้าพเจ้าก็จะไม่สามารถทำตามคำสาบานนั้นได้”
นักบวชหัวเราะ “ถ้าพระองค์หายประชวร ก็ย่อมสามารถรักษาคำสาบานได้” เขากล่าว “แต่ถ้าพระองค์ไม่หาย แล้วข้าพเจ้าไม่สามารถรักษาพระองค์ได้ ข้าพเจ้าก็จะต้องรับโทษ”
พระราชาทรงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบตกลง “ก็ได้!” พระองค์ตรัส “ข้าพเจ้าจะสาบานว่าจะไม่พูดปดอีกต่อไป”
นักบวชได้นำสมุนไพรบางชนิดมาปรุงเป็นยา และให้พระราชาเสวย เมื่อพระราชาทรงเสวยยาเข้าไป อาการประชวรของพระองค์ก็พลันดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ พระราชาทรงกลับมามีพระพลานามัยที่สมบูรณ์อีกครั้ง
เมื่อพระราชาทรงหายประชวรแล้ว พระองค์ก็ทรงรักษาคำสาบานที่ได้ให้ไว้กับนักบวชอย่างเคร่งครัด พระองค์ไม่เคยพูดปดอีกเลย แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุด
มีอยู่ครั้งหนึ่ง เกิดสงครามกับเมืองข้างเคียง พระเจ้าราชาทรงรู้ว่าหากทรงประกาศความจริงเกี่ยวกับการเตรียมการของข้าศึก ศัตรูจะรู้ทันและวางแผนรับมือได้ พระองค์จึงต้องทรงพูดให้ดูเหมือนว่ากองทัพของพระองค์อ่อนแอ เพื่อลวงข้าศึก
“ท่านเสนาบดี” พระราชาตรัส “บอกให้ข้าศึกรู้ว่ากองทัพของเรามีเพียงน้อยนิด และเราก็ไม่มีอาวุธที่ทันสมัย” “แต่ฝ่าบาท! หากเราทำเช่นนั้น ศัตรูจะบุกเข้ามาทันที!” เสนาบดีทูลด้วยความเป็นห่วง “ข้าพเจ้ารู้” พระราชาตอบ “แต่ข้าพเจ้าได้สาบานไว้แล้วว่าจะไม่พูดปด”
เหล่าเสนาบดีต่างกังวลใจ แต่ก็ไม่อาจขัดคำสั่งของพระราชาได้ พวกเขาจึงแสร้งทำเป็นตามพระบัญชา
เมื่อข้าศึกได้ยินข่าวเช่นนั้น ก็คิดว่ากองทัพของเมืองกาสีอ่อนแอ จึงยกทัพบุกเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เมื่อข้าศึกเข้ามาถึงเมือง พวกเขาก็ต้องตกใจ เมื่อพบกับกองทัพอันแข็งแกร่งของพระราชาที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด และในที่สุด เมืองกาสีก็สามารถขับไล่ข้าศึกออกไปได้
พระราชาทรงได้รับชัยชนะ แม้ว่าจะต้องทรงรักษาสัจจะวาจาไว้ พระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญในความซื่อสัตย์และความกล้าหาญ
เรื่องราวของพระเจ้าราชาผู้ทรงสัจจะนี้ เป็นที่เล่าขานกันไปทั่วแผ่นดิน และเป็นแบบอย่างให้แก่ประชาชนทุกคน การยึดมั่นในความสัตย์จริง แม้จะนำมาซึ่งความยากลำบาก แต่สุดท้ายย่อมนำมาซึ่งผลดีที่ยั่งยืน
— In-Article Ad —
ความสัตย์จริงเป็นคุณธรรมอันสูงสุด แม้จะนำมาซึ่งความยากลำบาก แต่สุดท้ายย่อมนำมาซึ่งชัยชนะและความน่าเชื่อถือ
บารมีที่บำเพ็ญ: สัจจบารมี
— Ad Space (728x90) —
48เอกนิบาตมุสิละชาดก นานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพราหมณ์ผู้ประเสริฐ ณ กรุงพาราณสี ทรงดำรงตน...
💡 การกล่าวเท็จและการใส่ร้ายผู้อื่น ย่อมมีวันถูกเปิดเผย และผู้ประพฤติในความดี ย่อมได้รับการปกป้องจากความจริง
145เอกนิบาตมหาปทุมชาดก ณ เมืองมิถิลา อันเป็นราชธานีแห่งแคว้นวิเทหะ เคยเป็นที่เลื่องลือถึงความเจริญรุ่งเรืองและ...
💡 ความเมตตา ย่อมสามารถเปลี่ยนแปลงจิตใจที่เต็มไปด้วยความแค้นให้กลับกลายมาเป็นความดีงามได้ การให้อภัยและการทำความดี คือหนทางแห่งความสุขที่แท้จริง
251ติกนิบาตมหาปิงคลชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพราหมณ์หนุ่มผู้มีปัญญาเฉลียว...
💡 ความรู้ที่แท้จริงคือการนำไปใช้เพื่อประโยชน์ผู้อื่น การช่วยเหลือผู้อื่นคือการสร้างบุญบารมี
284ติกนิบาตมหากปปิชาดกณ แคว้นโกศล เมืองหลวงที่เจริญรุ่งเรือง มีพระราชาผู้ทรงทศพิธราชธรรมปกครองอาณาประชาราษฎร์ด้...
💡 การหลอกลวงผู้อื่น อาจให้ผลประโยชน์ชั่วคราว แต่สุดท้ายจะนำมาซึ่งความเสียหาย
201ทุกนิบาตกุฏิทสูตรณ ดินแดนอันอุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่ง นามว่า 'มัสสิสัปปะ' ซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่าดาบสผู้ทรงศีล มี...
💡 การช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความจริงใจย่อมนำมาซึ่งมิตรภาพและความสุข การมีจิตใจที่สันโดษ ไม่ยึดติดในวัตถุ ย่อมนำมาซึ่งความสงบที่แท้จริง
1เอกนิบาตมหาปทุมชาดกกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยพุทธกาล ณ กรุงสาวัตถี มีพระโพธิสัตว์ชาติหนึ่งได้เสวยพระชาติเ...
💡 ความเพียร สติ และคุณธรรม นำพาไปสู่ความพ้นทุกข์
— Multiplex Ad —